
Στο φιλμ αυτό του 1933 παρακολουθούμε τον Δρα. Τζακ Γκρίφιν να κατορθώνει να φέρει σε πέρας την πιο σπουδαία του εφεύρεση: να γίνει αόρατος. Μαζί όμως με την εφεύρεση, έρχεται κι η παράνοια. Ο Κλοντ Ρέινς είναι εντυπωσιακός στον κεντρικό ρόλο και τα οπτικά εφέ μπροστά από την εποχή τους. Ο Γουέιλ κατάφερε να παρουσιάσει άψογα τον φόβο του ανθρώπου για το άγνωστο, τη μεγαλομανία του mn«τρελού επιστήμονα», την απληστία της ανθρώπινης φύσης και μετουσίωσε την κλασική επιστημονική φαντασία του συγγραφέα Γουέλς καλύτερα από τον καθένα. Μπορεί ο «Φρανκενστάιν» του να τον έκανε διάσημο, δύσκολα όμως βγάζεις από τη μνήμη την εικόνα ενός αόρατου πλάσματος που τριγυρνάει σαν
φάντασμα, τυλιγμένο με γάζες…